Na upit naučnika koji su istraživali Tungusku eksploziju lokalni stanovnici ustvrdili su da su trenutak pre užasnog bljeska drveće, jurti (nomadske nastambe) i komadi tla s brežuljaka pometeni u vazduh dok su se valovi u reci kretali suprotno od njezina toka. Ova opažanja direktno ukazuju da se ovde radilo o vakuumskoj imploziji koja je sve usisavala prema svom centru dok se istovremeno jedan njen deo kretao u suprotnom smeru, s obzirom na to da su stabla u epicentru udara popadala prema van u odnosu na njega. Razlika u smeru ukazuje na upotrebu tehnologije za ublažavanje udara eksplozivnih silal Iskazi brojnih svedoka uklapaju se u sliku o dobro raspoređenoj distribuciji pritiska udarog talasa.
Istraživački materijali i intervjui sadrže brojne činjenice koje su stručnjaci propustili zabeležiti – na primer, indikacije da su svedoci potresanja, buke i bljeskova koji su se javljali uz eksplozije opisali ili kao užasno snažne ili kao vrlo slabe – jedva primetne, iako su naselja ljudi koji su opisali što se dogodilo jako rnalo udaljena jedna od drugih. Veliki broj svedoka koji su bili blizu mesta eksplozije izlavio je da nisu primetili nikakve snažne udare i da nisu osetili potresanje tla, dok su se u nekim naseljima udaljenim više od 600 kilometara od epicentra tresle kuće te pucali prozorski okviri i zidovi peći.
Drugim rečima, glavni talas udara eksplozije na neki je način ublažen tako da ljudske žrtve budu što manje, iako se neka stradanja životinja (uginulo je na hiljade sobova) i ljudi nisu mogla izbeći. Nisu svi poslušali šamanska upozorenja i napustili opasno područje. Ovo nije bio prvi put da istraživači naiđu na upotrebu tehnologije za ublažavanje eksplozivnog udara. Tok i posledice Tunguske eksplozije imaju određenu sličnost s eksplozijom koja se 12. aprila 1991. dogodila u Sasovu, nekih 500 kilometara od Moskve. Detaljno istraživanje je pokazalo da su u oba slučaja glavna sila udamog talasa i učinak eksplozije ogromnog dometa i snage bile premeštene u drugi svemir – dimenzrju! Posebni indikator upotrebe tehnologije za ublažavanje eksplozivne snage je karakteristični zvuk koji se javlja pre i na kraju glavnog udara. I u Tunguskoj i u eksploziji u Sasovu (nakon ove druge ostao je ogromni krater 28 x 3,5 metara tačno u središtu grada) pre samog eksplozivnog udara, a zatim i kasnije, začuo se zvuk koji je svedok Tunguske eksplozije opisao kao ‘sličan zvuku vetra, koji se kretao od severa prema jugu’. Ostali su ga opisali kao buku koju bi u vazduhu proizvela eksplozija granate od 7,5 centimetara. Obratite pažnju na to da se ovaj zvuk javio pre eksplozije, a zatim se ponovno javio nakon nje – zvuk kao da nešto odleće od mesta katastrofe. U sludaju Sasova, svedoci su ovaj efekt opisali kao zvuk mlaznog aviona koji pada ili odleće!
Evo priče žene imenom Nikitina koja je u to vreme radila na željezničkoj postaji u Sasovu: ‘Najednom se začula grmljavina koja je postajala sve jača; zidovi osmatračnice, u kojoj sam se tada nalazila, počeli su se tresti. Zatim je došlo do zastrašujuće eksplozije. Prozorska okna razbijena na komade popadala su na pod…’ Svedokinja je opisala da se nakon toga čulo kao da se buka udaljava od njih. Sve u svemu, dobivamo sledeći tok događaja:
■ sve čada grmljavina (buka)
■ snažna eksplozija
■ udar kao kad avion probije zvučni zid, a zatim smanjivanje grmljavine (zvuk kao kad se avion udaljava od promatrača).
Upotreba tehnologije za ublažavanje eksplozivnog udara nedvosmisleno ukazuje da su svime što se dogodilo upravljale inteligentne sile. Da to nije tako, posledice eksplozije bile bi daleko strašnije i razornije i verojatno bi odnele na hiljade i hiljade života na ovo nespremnih ljudi! Prvi udar na Tunguski meteor izvršio je terminator koji ga je čekao i ulovio na visini od oko 10.000 metara. Eksploziju je popratila zaslepljujuća svetlost čija je radijacija spalila vegetaciju i izazvala požar u području radijusa 25 kilometara.
