Prolećni ekvinocij pojavljuje se 20. marta 2015. godine. U svim svetskim kulturama, na svim kontinentima, ovaj godišnji događaj ostavio je dubok trag u tradiciji i mitologiji. Ekvinocij je jedan od značajnih trenutaka kod svih naroda. Zato ne čudi da su elementi solarni simboli, uključujući i one koje se odnose na prolećni ekvinocij, prisutni u mnogim ritualima kod mnogih naroda. Ekvinocij se percipira kao glavni kulturni i religijski događaj. Ovaj događaj predstavlja obnovu transformaciju i novi životni ciklus. Prolećni ekvinocij ujedno predstavlja međunarodni dan astrologa, koji je osnovan još 1993. godine u San Franciscu. Širom sveta, prolećni ekvinocij je vreme velikih sukoba između sila tame i svetla, smrti i vaskrsnuća središnjih božanstava svetih učenja. On simboliše važnu fazu samospoznaje, ali i dublje duhovno značenje, prolećni ekvinocij otkriva tajne duhovnog vaskrsnuća. U hršćanstvu, prolećni ekvinocij je vreme muke, raspeća i vaskrsnuća Isusovog. Isto tako je u starom Egiptu, to bilo vreme vaskrsnuća drevnog egipatskog boga Osiris i vaskrsnuća Majanskog boga Hun Hunahpu. Velika Sfinga u Gizi, u Egiptu, simbol je vaskrsnuća, ona gleda upravo ka izlasku Sunca. Hram Angkor Wat u Kambodži u usaglašava se sa prolećnim ekvinocijem. Sunčevo vizualno putovanje tokom godine označava univerzalni put koji predstavlja -put do prosvetljenja. To je razlog zašto su se drevna sveta mesta i učenja integrisali kroz kretanje Sunca i zvezda, simbole prirode i sveta načela u svojim hramovima.