Po povratku iz svemira, kosmonauti redovno idu na rehabilitaciju zbog negativnog uticaja bestežinskog stanja na organizam, a oporavkom posada orbitalnih stanica bave se timovi stručnjaka. To je posao za psihijatre i lekare sub-specijaliste, kao što su kosmički oftamolozi i ginekolozi.
Tokom svemirskih letova najviše strada muskulatura, pa kosmonauti u okviru rehabilitacije, ponovo uče da hodaju. Strada im i nervni sistem zbog čega postaju razdražljivi i nervozni, a tu su i prolazni problemi vezani za potenciju. Kad se stigne u orbitu, prva tri dana dolazi do većeg priliva krvi iz donjih delova tela u gornji, pa organi u donjim delovima tela ne dobijaju dovoljno krvi, a posledica toga je rapidno smanjenje njihovih funkcija. Zahvaljujući eksperimentima, naučnici sa Instituta za biomedicinske probleme su smislili način da to veštački nadohnade. U tu svrhu je u Centralnom naučno-istraživačkom institutu za kosmičku medicinu u Moskvi napravljeno specijalno odelo čiji donjideo podseća na metalne pantalone. Iz njih je ispumpan vazduh i, kada padne pritisak, krv ispuni organe donjeg dela tela. Kao nus-proizvod ovih pantalona nastao je ‘vep’, popularni aparat koji služi vraćanju muške potencije i uspostavljanju normalnih funkcija muškog polnog organa, jer vakuum pomaže vraćanju tonusa krvnih sudova u nižim delovima tela i organa karlice.
U prostranom i hladnom svemiru psiha kosmonauta je na probi, bez obzira na dugotrajne pripreme pre odlaska u kosmos. Lekari iz NASA-e kažu da se veliki broj onih koji su leteli u kosmos žalio da im je na psihu loše uticalo plišano, crno nebo i ogromne zvezde, objašnjavajući da kosmonautima zvezde ne svetlucaju noću kao nama, zato što u vasioni nema vazduha. Astronauti su govorili daje teško gledati te ogromne nepokretne baterije, a mnogima se činilo i da ih zvezda hipnotiše. Osećaj bliske opasnosti loše je doprinosio i opštem stanju zdravlja vasionskih putnika.
Zbog uslova bestežinskog stanja, parovi bi morali da ulažu veliki napor približavanja, da se slučajno ‘ne razlete na sve strane’, a ljubavni čin u kosmosu moguć je samo ako se koriste specijalno pričvršćeni kreveti.Kako kažu stručnjaci iz Američke kosmičke agencije, klasična ljubavna poza u kosmosu je isključena, dok je za sve ostalo potrebno niz raznih pomagala – od elastičnih pojaseva i kaiševa, do naduvanih tunela u svemirskim brodovima u kojima bi se simulirali uslovi kakvi su na Zemlji.
Dakle, odnos u kosmosu je moguć, ali, odgovor na glavno pitanje još nije dostupan naučnicima. Ovo se odnosi na začeće i život ljudi u svemiru. Dr Ljuba Serova kaže da je jedna od najvećih prepreka na tom polju to što se ne zna kako uslovi kosmičkog leta utiču na genetsku strukturu embriona. Kosmonaut koji provede u orbiti godinu dana dobije deset puta veću dozu radijacije nego bilo koji stanovnik naše planete. Kod deteta, sve i da se rodi u kosmosu, atrofirali bi mnogi mišići, a kosti bi bile lomljive kao staklo. Dete bi imalo tako slab imunitet, da bi mu smetala i najmanja promaja. I najbezazlenija prehlada bi se po njegov život kobno okončala.
Jedan od direktora NASA-e, Brajan Velč, po pitanju razmnožavanja ljudi i života u svemiru je kategoričan, i kaže: ‘U svemiru mogu živeti i preživeti samo mutanti. To znači, ako bi jednog dana, na primer, naselili Mars i tamo ostali da živimo, morali bi krenuti od grupe dobrovoljaca koji bi se, iz generacije u generaciju, navikavali na život u kosmosu, sve dok ne bi stvorili ljudskog mutanta koji bi bio sposoban da se nesmetano razmnožava i živi u uslovima pod kupolama marsovih gradova, da živi i da se rađa u veštačkoj atmosferi. Da bi to postigli potrebno je desetak hiljada godina i oko 30 generacija ljudi rođenih u kosmosu.
Da li ovo sve spada u naučnu fantastiku? Da, ali to je jedini način da čovek, pa makar i kao mutant, živi u kosmosu. Pogledajte prve ljude i današnje – dele ih milioni godina: da sad, hipotetički gledano, neki naš pra-pra-predak iz afričke savane, visok jedva metar i nešto, ugleda današnjeg čoveka – njegovog potomka, šta bi ovaj bio za njega? Čudovište – mutant, naravno, pogotovo ako bi još bio obučen po poslednjoj modi. Ova misija, danas nemoguća, već ssutra može biti moguća, a život na drugoj planeti biće, kao danas život u drugom gradu.