Elektricitet starih faraona. Kristofer Dan, rođeni Britanac, koji od 1969. godine živi u Americi gde je, između ostalog, radio na projektima usavršavanja laserske tehnologije, već 35 godina istražuje i premerava piramide kod Gize, i zaključci do kojih je došao bacaju sasvim novo svetlo ne samo na jedno od sedam svetskih čuda, nego i naše shvatanje antičkih civilizacija.
Na prvi pogled neverovatna i bizarna teorija o visokom tehnološkom znanju i opremljenosti kojima su raspolagali graditelji pre svega Velike piramide, poznatije kao Keopsova, kada se sklopi mozaik čini se nepobitnih činjenica koje Dan, a i drugi istraživači, iznose na svetlo dana, dobija na uverljivosti. Ali, u isto vreme postavlja i niz novih pitanja na koja nema odgovora, pa je shvatljivo da tradicionalni naučnici drže oči zatvorene i ponavljaju u beskraj scenario sa robovima koji vuku kamene blokove preko balvana i u milionima ih slažu da bi svom faraonu napravili večno počivalište.
Šta je to čime Kristofer Dan najviše intrigira naučnu zajednicu i čitalačku javnost? Čitava zamisao da su drevni Egipćani, ili neki još stariji narod koji je gradio piramide kod Gize, imali nekakvu vrstu električne rasvete, povezana je sa zagonetkom kako su ljudi duboko u podzemlju mogli oslikavati tavanice bez baklji, jer tragova čađi nema!? Objašnjenje da su koristili zamršeni sistem ogledala, ne ‘drži vodu’. Treće rešenje može da bude samo elektricitet, i naslikano je 600 kilometara južno od Gize, u Hatorinom hramu, a taj prikaz nazivaju ‘Sijalica iz Dendere’.
