Tarot je špil od sedamdeset i osam karata. Postoje četiri boje, kao i u savremenim kartama za igranje, koje su iz njega nastale. Medutim, Dvorskih karata ima četiri umesto tri. Pored toga, postoje i dvadeset i dve karte koje se nazivaju „Aduti „, od kojih svaka predstavlja po jednu simboličku sliku sa sopstvenim nazivom. Na prvi pogled bi se moglo pomisliti da je ovakav raspored proizvoljan, ali nije tako. On je nužno uslovljen strukturom univerzuma, posebno Sunčanog Sistema, kako ga simbolički predstavlja Sveta Kabala.
Poreklo ovog špila karata još uvek nije rasvetljeno. Neki autoriteti pokušavaju da mu nađu mesto još u drevnim Egipatskim Misterijama; drugi nastoje da ga premeste u petnaesti ili čak šesnaesti vek. Pouzdano je, medutim, da je Tarot postojao, u svom klasičnom vidu, već u četrnaestom veku, jer su nam poznati špilovi iz tog doba, a od tada nije bilo značajnijih promena u njihovom obliku.
U Srednjem veku ove karte su se mnogo koristile za gatanje, čime su se naročito bavili Cigani, tako da je bilo uobičajeno govoriti o „čergarskom“ ili „egipatskom“ Tarotu. Kada je otkriveno da su Cigani, uprkos etimologiji, azijskog porekla, javile su se teorije da se njegovo poreklo pronađe u indijskoj umetnosti i književnosti.
Sama reč „tarot“, je anagram iz rijeci „taro“, kao npr.: Tora (=Zakon, na jevrejskom). Troa (=kapija, na jevrejskom), Rota (=kolo, točak, na latinskom), Orat (=govori, dokazuje, postupa, na latinskom), Taor ili Taur ( = egipatska boginja tame), Ator (=egipatska boginja radosti, neba i ljubavi=Hator). Ovi bi anagrami trebalo da navedu i asociraju na moguća značenja riječi „taro“ ili „Tarot“. Drugi navode da reč „Tarot“ sadrži u sebi staroegipatske rijeci „tar“ (put) i „ro“, „ros’ ili „rog“ (kraljevski), a Tarot bi, prema tome, značio „kraljevski put“.
Tarot znači princip, suština, zakon. To je kolekcija magijskih formula u slikovnom obliku koje sadrže tajne vremena i proročista vječnosti. Ako se setimo šta je Jung rekao o Tarotovim adutima, tj. da su to arhetipske slike preobražaja ili transformacije, kao i činjenice da za arhetipski svijet ili Olam Azilut Kabale, ne važe ograničenja vremena i prostora. Tarot je filozofske mašina instrument samorazvoja. On dopire do predela koji su izvan domena reči i svesnih pojmova. U tome i jeste njegova suština i značenje.
O njemu je jedan od velikih hermetista, Francuz Elifas Levi, rekao sledeće: “ Tarot je monumentalno i jedinstveno delo, jednostavno i jako kao arhitektura piramida i saglasno tome, isto tako trajno; to je knjiga koja je zbir svih nauka i čije su beskrajne permutacije sposobne da reše sve probleme; knjiga koja informiše time što nas navodi da mislimo; to je možda najveće remek-delo Ijudskog uma i sigurno jedna od najljepših stvari koje smo dobili iz starine.“
