Gotovo sva Šekspirova dela pokazuju izuzetan talenat, ali i obrazovanje. Autor tih komada dobro je upućen u tajne antičke književnosti, rimskog i engleskog prava, geografije, viših stranih jezika, pitanja državne uprave… Kako to onda povezati sa gorenavedenim potpisima? Barem, kako kažu ‘šekspirolozi’, 12 dela mogu se, od onih 37, svrstati u prava remek dela. Da li je moguće da to napiše jedan čovek? On je, onda, neosporno bio genijalan i izuzetno obrazovan, čak neverovatno obrazovan. Pri tome, stručnjaci su navodili da se u Šekspirovim delima javlja ukupno 21.000 reči što je veoma neobično, čak i za današnja merila. U njegovo doba i veoma obrazovani ljudi nisu koristili više od pet hiljada reči, a vokabular od 5-6 hiljada reči i danas se smatra bogatijim.
U tome postoje i mnoge druge protivrečnosti. U ‘Mletačkom trgovcu’ na primer, pisac je strasno osudio i razobličio zelenaštvo, a onaj Šekspir iz Stratforda, pred kraj života izdavao je novac i zelenašio. Detaljne analize Šekspirovih drama otkrile su još nešto: pisac je uglavnom otvoreno izražavao simpatije za aristrokate i visoki stalež i sa druge strane, prezir prema prostom narodu. Ako je verovati onim poznatim biografskim činjenicama, on je bio pripadnik običnog naroda. Odakle kod njega upravo suprotno raspoloženje?

Šekspirova smrt u ono vreme prolazi nezapaženo. Neki njegovi savremenici, koji su ga pominjali, uglavnom govore o njemu kao glumcu. Njegov zet, doktor Hol, koji je pisao dnevnik i koji je sačuvan, ne pominje ni jednom jedinom rečju da je njegov tast pisao pozorišne komade. I to tako poznate i popularne. Njegovi portreti izazivaju sumnju, pa čak i spomenik na groblju. Tim pre što se kasnije otkrilo da se sa tim spomenikom nešto događalo i da je na njemu slika čoveka koji nema nikakve veze sa portretom Šekspira koji je danas dobro poznat?