Kao istorijska pojava srednjevekovnog judaizma, Kabala je rođena u Provansi, te je tako odraz ili ‘manifestacija židovskog života na hrišćanskom Zapadu’. Međutim, ona se uopšte ne libi da nam saopšti i sledeće: ‘Duše moraju ponovo ući u apsolutnu supstancu iz koje su proizašle. Međutim, da bi to postigle one moraju razviti sva savršenstva čije su klice u njima usađene. Ako ovaj uslov ne ispune tokom jednog života, onda moraju započeti drugi, treći, i tako dalje ciklus, sve dok ne postignu stanje koje ih osposobljava za ponovno sjedinjenje sa Bogom. Ovakvo tumačenje reinkarnacije nije strano ni hasidskim Jevrejima.
Iako judaizam, hrišćanstvo i islam, kao tri velike svetske religije, zvanično negiraju mogućnost postojanja ciklusa reinkarnacije, mnogi pripadnici ovih religija, pa čak i njihovi ugledni teoretičari, nemaju ništa protiv toga da se u Talmudu, Bibliji i Kuranu mogu pronaći naznake o seljenju duša. Čini se da tek manji deo pripadnika ovih religija odbija svaku pomisao da se duša pokojnika vraća na zemlju u neko novo telo, čvrsto se držeći verovanja da ona nakon jednog boravka na zemlji, prema zemaljskim zaslugama, večno odlazi na onaj svet – u Raj, ili u Pakao.
Kroz istoriju hrišćanstva često se mogu susresti dileme u vezi sa reinkarnacijom, pa tako imamo one koji tvrdoglavo upiru prstom u pojedina poglavlja Biblije i koji tvrde: ‘Biblija daje sasvim jasne dokaze da je i Isus Hrist bio svestan principa reinkarnacije’. Bilo kako bilo, takvi će čak samouvereno citirati pojedine stihove Biblije, tvrdeći kako je, recimo, Hrist znao da je Jovan Krstitelj reinkarnacija proroka Ilije. Njihovi glavni argumenti kriju se u Jevanđelju po svetom Matiji, gde stoji: – A Isus im odgovori: ‘Ilija će najpre doći i ponovo sve urediti. Ali vam kažem, Ilija je već došao, ali ga niste poznali…’ Tada njegovi učenici shvatiše da im Isus govori o Jovanu Krstitelju. (Ev. po Matiji, gl. 17. 11-13)
Ili i ovaj deo: – A Isus im reče: ‘Zaista vam kažem da ćete vi koji idete za mnom u drugom rođenju, kad sedne sin čovečiji na prestolu slave svoje… (Ev. po Matiji, gl. 19. 28.)